اکبر در مقابل شاهجان

اکبر و شاهجهان هر دو امپراطور مغول بودند که به دلیل مهارت در زمینه های مختلف شناخته شده اند. در غیر این صورت اکبر "اکبر بزرگ" خوانده می شد و او سومین امپراتور مغول بود. از طرف دیگر شاهجهان پنجمین امپراتور مغول بود.

اکبر پسر همایون است در حالی که شاهجهان فرزند جهانگیر است. اکبر بین سالهای 1556 میلادی و 1605 میلادی با هندوستان حكومت كرد و تاج و تخت را در دهلی صعود كرد. او تقریباً 50 سال بر این کشور حاکم بود. تاجگذاری وی در 14 فوریه 1556 جشن گرفته شد. از طرف دیگر تاجگذاری شاهجاهان در 25 ژانویه 1628 میلادی در دهلی برگزار شد.

جالب است بدانید که سلطنت اکبر تأثیر شگرفی در هنر و فرهنگ در هند داشت. امپراطور علاقه زیادی به هنر نقاشی نشان داد و او نقاشان را برای نقاشی نقاشی دیواری روی دیوارهای کاخ خود منصوب کرد. اکبر از مدرسه نقاشی اروپا نیز به همراه نقاشی مغول پشتیبانی کرد.

از طرف دیگر دوره شاهجاهان به عنوان دوران طلایی معماری مغول مورد استقبال قرار گرفت. او بناهای تاریخی بسیاری را در دهلی و اطراف آن بنا کرد که مهمترین آن تاج محل است که به عنوان مقبره ای برای همسرش ممتاج ساخته شده است. وی چندین ساختمان دیگر همچون قلعه سرخ ، مسجد مروارید و مسجد جامع نیز ساخته بود.

یکی از مهمترین دستاوردهای اکبر این است که وی با توسعه دیپلماسی با راجپوتس و ازدواج با شاهزاده خانم راجپوت ، حکومت خود را محکم کرد. از طرف دیگر شاهجهان پادشاهی راجپوت را تصرف کرد. امپراتوری در زمان سلطنت اکبر آرامش زیادی را تجربه کرد در حالی که امپراطوری در زمان سلطنت شاهجاجان مشکلات و چالش هایی را تجربه کرد. در زمان سلطنت وی شورش اسلامی و حمله پرتغالی ها صورت گرفت.

جالب است بدانید كه در زمان سلطنت شاهجاجان امپراتوری به یك عظیم از نیروهای نظامی تبدیل شد و ارتش چهار برابر آنچه در زمان سلطنت اکبر بود ، شد. در زمان سلطنت اکبر ، آشفتگی ها و حمله ها یا شورش های زیادی صورت نگرفت.

اکبر عاشق ادبیات بزرگی بود و در دوره خود دستور ترجمه چندین اثر سانسکریت به فارسی و چندین اثر فارسی را به سانسکریت داد. از طرف دیگر در زمان سلطنت شاهجاجان ، ظهور هنری و معماری در کشور به اوج شکوه و عظمت رسیده است.

اکبر سه پسر داشت ، یعنی جهانگیر ، مراد و دانیال. شاهجهان چهار پسر داشت به نام های دارا شیخو ، شاه شجاع ، اورنگازب و مراد باکش.